|
پیام سازمان دگرباشان جنسی ایرانی به همایش همبستگی پاریس
با سلامی گرم به همه ی حاضران، میهمانان، سخنرانان و برگزارگنندگان همایش همبستگی پاریس ما مدیران و مسئولین سازمان دگرباشان جنسی ایرانی از امکانی که شما عزیزان برای حضور در این همایش و مطرح کردن نقطه نظرهامان برای ما مهیا ساخته اید از شما سپاسگزاریم. علی رغم اینکه به دلیل فاصله ی جغرافیایی و محدودیت شرایط امکان حضور جسمی ما در کنار شما ممکن نیست به یقین یکایک ما نه تنها در طول این نشست بلکه در راه درازی که هر یک از شما در تلاش برای استقرار دموکراسی در ایران و رسیدن به فردایی آزاد، برابر و مستقل پیش گرفته و پیشه ی خود کرده اید با شما همگام و همراهیم. دوستان، به باور ما چاره ی ایران و ایرانی در گرو باور این حقیقت ساده و روشن است که عدالت، آزادی و دموکراسی اموری اند بی حد و حصر و استثناء و جز با درک صریح و تلاش پی گیر همه ی آحاد جامعه ممکن نمی شود. به همچنین در تقسیم دستاورد های این تلاش مداوم لازم است که افراد، گروه ها، طبقات و اقوام با فهم و پذیرش دقیق از حقوق و مسئولیت خود و دیگران اصل عدالت و برابری را در صدر بایدهای خود قرار دهند. این امکانات و دستاوردها ممکن است امروز که ما هنوز در ابتدای راهی دراز قرار داریم مطرح کردن صدای اقلیتی باشد که شاید نظراتش با ما همخوانی ندارد و منافعش ضرورت اکنون ما نیست و در فردای پیروزی سهیم کردن افراد این گروه در حقوق و امکانات برابر با دیگر افراد جامعه باشد. فراموش نکنیم که ضرورت، نیاز و تبلور آزادی و آزادی خواهی ابتدا در ذهن و روان تک تک ماست که مجسم می شود و واقعیت می یابد و در ادامه طنین تکرار این خواست از زبان ملت است که آن را به سرودی ملی مبدل می کند. فردای ما ساخته ی تفاهم و معرفت امروز ماست و به همین دلیل یک بار دیگر از اینکه امکان این گفتگو را برای ما فراهم آوردید از شما تشکر می کنیم. در جامعه ی امروز ایران و در زیر فشار بی وقفه ی جنون و جهالت دولتمردان کنونی هیچ یک از افراد جامعه از امنیت و حقوق ابتدایی، قانونی و تعریف شده ای برخوردار نیستند. در همین جامعه که هر روز خبر ظلم و سرکوب افراد و گروه های ملت ما در صدر اخبار بین المللی قرار می گیرد و همزمان موجب دلشکستگی و سرشکستگی ما ایرانیان در هر نقطه ی جهان می شود، شرایط اقلیت های جنسی در بسیاری از مواقع سخت تر از گروه های دیگر بوده و اعضاء این گروه ها از ظلمی مضاعف آسیب می بینند. در جامعه ای که زنان، دانشجویان، کارگران، اقلیت های قومی و دینی، روشنفکران و هنرمندان بی وقفه در معرض تهاجم، آزار و تبعیض رسمی و دولتی قرار دارند شرایط دگرباش جنسی، که جدا از تعلق به اقلیت جنسی بدون شک بخشی از یک و یا چند گروه دیگر نیز هست، نیاز به دقت و حمایت بیشتری دارد. دگرباش جنسی ایرانی یک بار به دلیل هویت ویژه اش تحت پیگرد و مجازات قرار می گیرد و بارهای بی شماری به دلیل تعلقش به طبقه ی کارگر، گروه های دانشجویی، به اقلیت های قومی و دینی و یا حتی به دلیل زن بودن. برای آزار، شکنجه و حذف انسان و یا مجموعه ای از انسان ها راه های بی شماری وجود دارد. در حالی که شکنجه و حذف جسمی در بسیاری از موارد در محدوده ی زمانی و مکانی مشخصی و اکثرا در پس دیوارهای زندان های مخوف دولتی و بدور از نگاه جامعه صورت می گیرد گونه ای فرسایشی و آشکار از این آزار و حذف تدریجی بی وقفه در مقابل ما جریان دارد. تداوم و عمومیت این شیوه در بسیاری از موارد حساسیت جامعه را در درک و واکنش نسبت به این جنایت تقلیل داده و وزن واقعی آن را در اذهان مخدوش کرده است. در جامعه ای که فرد به دلیل اختیار و انتخاب در حیطه ی امور شخصی مورد پیگرد قرار می گیرد و مستوجب کیفر می شود و از منظر قانونی که بر اساس آن هویت فرد به مثابه ی عملی خلاف، جرم انگاشته می شود چه راهی جهت گذر به آزادی برای فرد باقی می ماند. حکومت امروز ایران با خلاف انگاشتن هویت و شیوه ی زندگی دگرباش در همه ی عرصه های حیات اجتماعی او را از حمایت قانون محروم می کند و فرد را از جایگاه شهروندی با حقوق تعریف شده به حاشیه های تاریک اجتماع می راند. دگرباشی پدیده ای تحمیل شده بر جامعه و فرهنگ نیست. دگرباشی حاصل تبلیغ بیگانه و بهانه ی دست اندازی سیاسی نیست. دگرباشی بیماری ناشی از میکروب و ویروس و آلودگی نیست. در هیچ متن و سند و تاریخی از دگرباش با صفاتی مخرب و مغایر سلامت جامعه یاد نشده. دگرباشان فرزندان، وابستگان و دوستان نزدیک ما هستند و در حالی که ما تفاوت رنگ چشم و مو و طول قد و سلیقه ی غذایی یا هنری شان را به سادگی می فهمیم و می پذیریم به سبب لایه های پیچیده و فرسوده ای از تبلیغات غلط و توهمات بی پایه از درک و پذیرش این وجه از هویت آنان ناتوان مانده ایم. ما فرزندان دگرباشمان را رها کرده ایم تا در زیر فشار وحشت دولتی و شرم اجتماعی در انزوا خرد و نابود شوند. اولین گام برای تغییر این وضعیت غیر انسانی، غیر اخلاقی و غیر دموکراتیک سعی در جرم زدایی از هویت دگرباش است. فراموش نکنیم که این درخواست را می باید در صدر مطالباتمان منظور کنیم.
با احترام و آرزوی پیروزی سازمان دگرباشان جنسی ایرانی چهاردهم خردادماه
|