 |
|
متن سخنرانی آرشام پارسی در برنامه ی Canadian For Choice - تورنتو (24 نوامبر 2007) در گذشته بیشتر صحبت های من جنبه ی حقوقی داشته و در ارتباط با شرایط اجتماعی و حقوقی دگرباشان در ایران بوده است. فکر می کنم این اولین سخنرانی من در ارتباط با وضعیت بهداشت و سلامت جامعه ی دگرباش ایرانی است و باید از مسئولان Canadian for Choice سپاسگزاری کنم که این فرصت را برای سازمان ایرکیو و من فراهم نمودند. همین چند سال پیش بود، گلایه می کردیم که هیچ کس به فکر ما نیست، هیچ کس شرایط سخت زندگی مان را نمی داند. اما امروز دیگر چندان جای گلایه نمانده است. در سال گذشته مدیران سازمان ایرکیو در بیش از صد سخنرانی، مصاحبه و جلسات گفتمان در اروپا و امریکای شمالی شرکت کرده اند. بسیاری از رسانه های داخلی و خارجی وضعیت دگرباشان جنسی ایرانی را منعکس کرده اند. بسیاری از دانشجویان وضعیت دگرباشان جنسی ایرانی را موضوع پایان نامه های خود قرار داده اند. امروز جامعه ی جهانی از شرایط دگرباشان جنسی در ایران آگاه است و این یکی از ابتدایی ترین هدف های ایرکیو بود که خوشبختانه به آن دست یافته ایم. یکی از مهمترین موضوعاتی که در ارتباط با سلامت و روابط جنسی همیشه مطرح می شود و مایه ی نگرانی است، بیماری ایدز است. قبل از اینکه کوششگر حقوق دگرباشان جنسی شوم در سال 2000 با یکی از پزشکان سرشناس ایرانی که بر روی بیماری ایدز کار می کرد، همکاری می کردم. افراد زیادی را دیدم که تنها به دلیل نداشتن آگاهی جنسی مبتلا به ایدز شده بودند. آنها نمی دانستند روابط جنسی سالم چیست. ما هم بر اساس بخشنامه های دولتی اجازه نداشتیم که در مورد مسائل جنسی صحبت کنیم و تنها مجاز بودیم در بروشورها و یا در جلسات از عبارت «پرهیز از روابط جنسی پر خطر» استفاده کنیم. خودکشی یکی از دوستان بسیار عزیز همجنسگرایم در سال 2001 مسیر زندگی من را به کلی عوض کرد و بیشتر به سمت مسائل حقوقی دگرباشان جنسی کشیده شدم و به عنوان یک فعال حقوق دگرباشان جنسی و مدیر سازمان ایرکیو شروع به کار کردم. همواره در سازمان ایرکیو علاوه بر مسائل حقوقی، همواره بهداشت و سلامت جامعه را مد نظر داشتیم. می دیدیم که خطر ایدز این قشر جامعه را بیشتر تهدید می کند زیرا اکثر دگرباشان هیچ منبعی برای آشنایی با گرایش جنسی و روابط سالم جنسی همجنسگرایانه خود در آن زمان نداشتند. تعداد معدودی کاندوم مصرف می کردند اما متاسفانه آنها نیز طرز صحیح استفاده از کاندوم را نمی دانستند. وقتی دلیل عدم استفاده از کاندوم را می پرسیدم سرخ می شدند، سرشان را پائین می انداختند و ساکت می ماندند. خجالت، شرم و یا شاید ترس، عامل اصلی عدم استفاده از کاندوم بود. آنها از رفتن به داروخانه و خریدن کاندوم خجالت می کشیدند، و به همین دلیل، در نهایت سلامت خود را به خطر می انداختند و اصلا سراغ کاندوم نمی رفتند. در ایران این تصور وجود دارد که همجنسگرایی عامل بیماری ایدز است، و همچنین، بیماری ایدز را یک بیماری غربی و ناشی از فساد، فحشا و بی بند و باری های اخلاقی می دانند. دو سال پیش مادر یکی از همجنسگرایان در گفتگویی حضوری به من گفت ویروس ایدز زمانی که دو مرد با هم ارتباط برقرار می کنند ایجاد می شود و به روزنامه ها و مقالاتی که خوانده بود استناد می کرد. معتقد بود که رابطه ی زن و مرد به هیچ عنوان خطرناک نیست. آمار مبتلایان به ویروس اچ آی وی و ایدز در ایران افزایش یافته است. چند ماه پیش سایت فارسی بی بی سی به نقل از رئیس مرکز مدیریت بیماری های وزارت بهداشت و درمان ایران شمار مبتلایان به ویروس ناقل بیماری ایدز را 15 هزار و 587 نفر اعلام کرد که تعداد مبتلایان مرد 14 هزار و 702 نفر (حدود 94 درصد) و زنان مبتلا به ویروس اچ آی وی 885 نفر (زیر 6 درصد) اعلام شده بود. اما آمار دقیق مبتلایان مشخص نیست و کارشناسان بهداشتی بر این باورند که شمار واقعی مبتلایان بسیار بیشتر از آمار رسمی است. دکتر مینو محرز، رئیس مرکز تحقیقات ایدز تعداد مبتلایان به ایدز را هفتاد هزار نفر تخمین می زند و این در حالی است که بیش از نیمی از آنها از ابتلای خود به ایدز اطلاع ندارند و می توانند آن را ناآگاهانه به دیگران منتقل کنند. دکتر عباس صداقت، رییس اداره ایدز وزارت بهداشت و درمان ایران می گوید در 21 سال گذشته یعنی از زمان مشاهده ی اولین بیماری ایدز در ایران تا کنون دو هزار و شصت و دو نفر بر اثر این بیماری جان خود را از دست داده اند. در تمام نقاط دنیا، تماس جنسی بیشترین راه ابتلا به بیماری ایدز است اما در رسانه های ایرانی این مسئله حذف می شود. مهمترین عامل انتقال ویروس ایدز در ایران معتادان تزریقی اعلام شده اند و پس از آن می توان از آمیزش جنسی، انتقال خون و فرآورده های خونی نام برد. کارشناسان بهداشتی می گویند شیوع بیماری ایدز در سنین پائین رو به افزایش است و تاکید دارند که برای پیشگیری از ابتلای نوجوانان و جوانان، همکاری وزارت آموزش و پرورش، صدا و سیما و انجمن های غیر دولتی با وزارت بهداشت و درمان ضروری است. باید گفت که هیج آموزش جنسی ای تا قبل از دانشگاه در ایران وجود ندارد و در دانشگاه نیز تنها به مباحث مربوط به کنترل خانواده پرداخته می شود. اما با توجه به شرایط موجود، آموزش صحیح کار ساده ای نیست. در جامعه ای که صحبت از مسائل جنسی تابو است چطور می توان به راحتی آموزش های لازم را در اختیار مردم قرار داد. بیماری ایدز به عنوان یک ناهنجاری مطرح می شود و جامعه نظر مثبتی به مبتلایان به ایدز ندارد و این مسئله معمولا به صورت عمومی مطرح نمی شود. متاسفانه به همین دلیل واژه های کلیشه ای مثل «روابط پر خطر» و یا «پیشگیری» جزو ادبیات دولتی اطلاع رسانی ایدز شده اند. یکی از دوستان می گفت در فرودگاه مهرآباد تهران پوستر بزرگي است با مضمون پيشگيري از ايدز. سمت راست پوستر سه شعار جهاني براي کنترل ايدز نوشته شده است Abstinence، Be Faithful و Use Condom (معروف به ABC) که سمت چپ پوستر اين سه شعار اينگونه ترجمه شده است؛ پرهيز کن، وفادار باش و پيشگيري کن. از اینجا می توان فهمید که به کار بردن کلمه ی کاندوم چه معضلی می تواند باشد پس آیا واقعا در چنین شرایطی می توان از ارتباط سالم جنسی و سکس سالم صحبت کرد؟ البته ناگفته نماند که همه با کمبودها و خطرات روش ABC آشنا هستیم. دولت ایران ABC را مطرح می کند اما آیا واقعا ارتباط جنسی قبل از ازدواج بین جوانان و نوجوانان ایرانی وجود ندارد؟ اکثر ما افراد زیادی را می شناسیم که روابط جنسی دارند اما در نهایت آن را پنهان می کنند و نگران کننده ترین آنها اعتمادی است که جوانان به سکس های دهانی دارند و آن را سالم می دانند غافل از اینکه خطر سکس دهانی اگر بیشتر نباشد کمتر هم نیست. از طرفی با توجه به شرایط فرهنگی، اجتماعی و حقوقی در ایران رابطه های طولانی مدت در بین همجنسگرایان آسان نیست. زندگی مشترک آنها با مشکلات بسیار زیادی مواجه می شود و متاسفانه در برخی مواقع قانون و جامعه فرد را به سمت داشتن تعدد شرکای جنسی سوق می دهد بنابراین وفادار بودن با تعریف دولت ایران شرایط خاصی نیاز دارد. اما وظیفه ی ما تحمیل کردن یک دستورالعمل نیست. سلامت جنسی، بی ارتباط با تعدد شرکاء جنسی، مسئله ای با اهمیت است. دولت ایران به هیچ عنوان حاضر نیست که گروه های خاص مانند تن فروشان، دختران و یا پسران فراری، زندانیان و ... که تحت خطر جدی هستند را به صورت دقیق مطرح کند. قربانیان ایدز همیشه محروم ترین قشر جامعه هستند و دولت ایران به دلیل روش و قوانین ایدئولوژیک خود برخورد مناسبی با این گروه ها ندارد. تا سه سال پیش که ایران بودم به راحتی نمی شد که حتی در داروخانه ها کاندوم تهیه کرد. عدم اطلاع صحیح عامل اصلی گستردگی ایدز است. دگرباشان سئوالات بسیار زیادی در ارتباط با روابط سالم جنسی شان دارند که معمولا نمی توانند به راحتی از کسی بپرسند. از رفتن به دکتر هم ترس دارند، پیدا کردن منابع فارسی نیز ساده نیست و سایت های فارسی زبان نیز در ارتباط با دگرباشان سکوت آزار دهنده ای دارند. سازمان ایرکیو حدود دو سال پیش ویژه نامه ای در ارتباط با ایدز منتشر نمود و با همکاری چند پزشک به برخی از سوالات دگرباشان پاسخ داد اما با توجه به محدودیت هایی که با آن روبرو بودیم و هنوز هستیم و رشد میزان آشکارسازی دگرباشان نیاز به آگاهی رسانی برطرف نشده و ضروری تر از گذشته هم شده است. سلامت و بهداشت جنسی یکی از مهمترین موضوعات امروز است و دگرباشان جنسی ایرانی نیاز به این منابع اطلاعاتی به زبان فارسی دارند. سازمان دگرباشان جنسی ایرانی مایل است که پروژه ی اطلاع رسانی ایدز برای دگرباشان جنسی را آغاز کند و از تمامی سازمان های فعال در این زمینه دعوت می کند که با همکاری هم این پروژه را به سرانجام برسانیم.
آرشام پارسی
|
