دگرباشان جنسی ایرانی و آقای احمدی نژاد در رسانه ها

آرشام پارسی

در روز دوشنبه 24 سپتامبر آقای احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا، نیویورک سخنرانی کرد. رئیس دانشگاه کلمبیا با توجه به فشارهای زیادی که در پی دعوت از آقای احمدی نژاد به او اعمال شده بود سعی داشت که جو را به سوی رضایت بخشی برای خود بکشاند اما تا زمانی که سؤالی درباره همجنسگرایان نشده بود اوضاع بر وفق مراد ایشان نبود. آقای احمدی نژاد در پاسخ به سؤالی که از وضعیت همجنسگرایان در ایران می پرسید، پاسخ داد، "در کشور ما مثل کشور شما همجنسباز وجود ندارد. چنین چیزی در کشور ما وجود خارجی ندارد. من نمی دانم چه کسی به شما گفته که این افراد در کشور ما وجود دارند." این گفته ها باعث خنده تمامی حضار شد و عده ای در سالن هو کشیدند.

پاسخ رئیس جمهور ایران باعث شد که هیئت مدیره سازمان ایرکیو، سازمان دگرباشان جنسی ایرانی، در هفته ی گذشته با حجم عظیمی از مصاحبه ها و سؤالاتی درباره ی این اظهار نظر رو به رو شود به طوری که روزانه با ده ها رسانه مصاحبه می کردیم و دیدگاه سازمان را توضیح می دادیم. عمده ترین رسانه هایی که اقدام به تماس و مصاحبه با سازمان کردند، عبارتند از: نیویورک سان، فاکس نیوز، بی بی سی، بی بی سی برزیل، بی بی سی فارسی، بخش فارسی صدای امریکا (وی او ای)، تلویزیون سی ان ان امریکا، تلویزیون سی بی سی کانادا، رادیو ای بی سی استرالیا، رادیو فردا، رادیو ملی امریکا (ان پی آر)، رادیو سراسری نیویورک، رادیو سراسری سانفرانسیسکو، مجله ی وال استریت، روزنامه ی سراسری برزیل، تلویزیون اس بی تی برزیل، سایت ایران امروز، تلویزیون سیاتل و بسیاری از رسانه ها و روزنامه نگاران آزاد از انگلستان، اسپانیا، هلند، فرانسه، آلمان، امریکا، کانادا و استرالیا که سعی شد ارتباط برخی از دگرباشان جنسی ایرانی در آن کشورها که حاضر به مصاحبه بودند را با آنها برقرار کنیم که این کار نیز انجام شد.

سؤال این است که این اظهار نظر به چه معنا بود. آیا واقعا رئیس جمهور ایران از وجود همجنسگرایان بی اطلاع است و یا تصور می کند چنین پدیده ای فقط مخصوص کشورهای غربی است و در ایران این چنین گرایش هایی وجود ندارد و اگر باشد تهاجم فرهنگی است و به گفته قاضی مرتضوی برای جلوگیری از اشاعه فحشا با آنها برخورد قانونی خواهد شد، یا اینکه در مقابل این سئوال غافلگیر شده و پاسخ مناسبی نداشته است؟

منطقن می باید باور داشته باشیم که ایشان در برابر این سؤال غافلگیر نشده اند. به عنوان مثال هنگامی که آقای خاتمی که در سال گذشته در دانشگاه شیکاگو سخنرانی داشت با این سؤال مواجه شد و در پاسخ گفت در قانون مجازات اسلامی برای همجنسگرایان نیز همانندبرخی گروه های دیگر، مجازات هایی وجود دارد، و این تنبیهات بر اساس فقه اسلامی است. بر این اساس این تصور منطقی است که هیئت جمهوری اسلامی ایران می دانستند که این مسئله قطعن در طول بازدید آقای احمدی نژاد نیز مطرح خواهد شد بنابراین حدس ما این است که پاسخ به این سئوال با دقت زیادی داده شده است.

اولین مسئله این است که چرا آقای احمدی نژاد از عنوان همجنس باز استفاده کرد. یکی از دلایل آن منفی نشان دادن این ارتباط است و اینکه در جامعه ی ایران بیشتر از این عبارت استفاده می شود و از تفاوت بار معنایی همجنسباز با همجنسگرا غالب مردم بی اطلاع اند. لازم به ذکر است که حتی در بین جمعیت های ایرانی ساکن کشورهای غربی که  هنوز از واژگان سی سال پیش متداول در ایران استفاده می کنند عبارت همجنس باز رایج است. پس این احتمال وجود دارد که مترجم آقای احمدی نژاد از همجنس باز استفاده کرده باشد و شاید اگر او از عبارت همجنسگرا استفاده می کرد ممکن بود آقای احمدی نژاد در پاسخ وجود همجنسگرایان را در ایران انکار می کرد. در هر دو صورت در این اظهار نظر تفاوتی برای همجنس باز و همجنسگرا وجود ندارد و منظور افرادی هستند که گرایش به جنس موافق دارند.

بسیاری از رسانه ها ادعا کردند که این نظر به دلیل عدم اطلاع آقای احمدی نژاد از وضعیت اقلیت های موجود در داخل ایران است و به این دلیل او را بی سواد خطاب کردند. اما ما در پاسخ به این سئوال در تمامی مصاحبه ها اعلام کردیم که با توجه به اینکه آقای احمدی نژاد در مقام ریاست جمهور کشور ایران مسئول تمامی عملکرد های رسمی و قانونی دولت می باشد طبیعتن از اطلاعات و آمار و ارقام لازم در رابطه با اداره کشور آگاه است و نمی توان به بهانه ی بی اطلاعی از ایشان سلب مسؤلیت نمود. پاسخ آقای احمدی نژاد نه بر اساس بی اطلاعی ایشان، بلکه به نیت اعلام موضعی شدید در جهت انکار حقوق دگرباشان جنسی ایران بود. پیام ایشان در بیان نظراتشان بدین معنی است که در شرایط عدم وجود همجنسگرا در ایران هر گونه سئوالی در مورد شرایط و حقوق اجتماعی آنها بی ربط و بی مورد است. در حقیقت ایشان با حذف صورت مسئله مسئولیت پاسخ دادن را از خود سلب نمود. طبیعتن اگر ایشان به این مسئله پاسخی مبتنی بر واقعیت می دادند سئوال بعدی این می بود که چرا برای همجنسگرایان در قانون اساسی ایران مجازات تعیین شده است، چرا حقوق آنها رعایت نمی شود و ... پس در نتیجه ایشان با اعلام عدم وجود همجنسگرایان در ایران عملن به این بخش از گفتگو پایان دادند

آقای احمدی نژاد با انکار وجود همجنسگرایان مشخصن درباره ی حقوق دگرباشان جنسی موضع گیری می کنند زیرا ایشان اگر نمی خواستند موضع دولت را، با انکار همجنسگرایی در ایران، و در نتیجه خودداری از به رسمیت شناختن حقوق شهروندی آنان اعلام کنند می توانست به سادگی مطرح کنند که این مسئله به سیستم قضایی و احکام شرعی و فقه اسلامی مربوط می شود و از حوصله این جلسه خارج است، همانطور که آقای خاتمی این چنین کرد و مسئله را بی جواب گذاشت.

در واکنش به اظهارات ایشان سازمان ما در اکثر مصاحبه ها متذکر شد که دولت های غربی می بایند توجه داشته باشند که این جملات توسط یک فرد عادی بیان نشده است. این اظهارات، نظر تعیین کننده ی شخص اول/دوم جمهوری اسلامی ایران است. در همین ارتباط دولت هایی که تا کنون ادعا می کردند ایران کشور امنی برای دگرباشان جنسی است و چنانچه آنها به کشورشان باز پس فرستاده شوند خطری آنها را تهدید نمی کند باید بپذیرند که دولت جمهوری اسلامی ایران هرگز حق و حقوقی برای این گروه از شهروندان خود قائل نبوده و در توضیح این تبعیض حتا وجود آنها را انکار می کنند.

علی رغم موارد ذکر شده از نظر ما در برخی از مصاحبه ها آقای احمدی نژاد را طوری مورد خطاب قرار می دادند که به هیچ عنوان درست نبود. دولت آقای بوش نیز مورد قبول اکثر مردم امریکا نیست و یکی از مخالفان حقوق دگرباشان جنسی است اما او در رسانه های جهانی مورد توهین رسمی قرار نمی گیرد و معمولن او را با عنوان آقا یا رئیس جمهور  مورد خطاب قرار می دهند. سعی ما در مصاحبه های اخیر این بوده  که در اعتراض به این رفتارهای تبعیض و توهین آمیز در تمامی گفتارمان در رجوع به ایشان از پیشوند های رسمی و توام با احترام استفاده کنیم چرا که ایشان نه به عنوان فرد بلکه به عنوان نماینده رسمی دولت ایران به این نشست ها دعوت شده بودند.

بخش فارسی صدای امریکا در روز دوشنبه اظهارات آقای احمدی نژاد درباره همجنسگرایان را پخش نکرد و ما از بسیاری از دوستان خواستیم که با ارسال نامه های اعتراض آمیز نسبت به این گونه سانسورها اعتراض کنند و نیز در پیامی تلفنی به بخش فارسی صدای امریکا یادآور شدیم که  سانسور در تمام ابعاد آن، امری نادرست است و یادآور شدیم که بخش فارسی صدای امریکا با سانسور این مطلب، در کنار گروه هایی، از جمله دولت جمهوری اسلامی، قرار گرفته است که پیوسته از آنها به عنوان مخالفان آزادی و عامل سانسور نام می برد. خوشبختانه صدای امریکا تصمیم گرفت که این خبر را پوشش دهد و یک مصاحبه تلویزیونی و چندین مصاحبه رادیویی انجام داد و در برنامه شباهنگ اعلام نمود که نامه های زیادی درباره عدم اشاره به مسئله ی همجنسگرای دریافت کرده اند. از این تغییر نظر  با نامه های تشکر آمیز از طرف مخاطبان صدای امریکا استقبال شد.

همه ی ما به راه درازی که برای رسیدن به شرایط مطلوب در رابطه با حقوق و جایگاه قانونی و اجتماعی دگرباشان جنسی ایران در پیش داریم آگاهیم. با این همه باعث خرسندی و دلگرمی همه ی ماست که در یک مقایسه ی ساده بپذیریم که مطالبات حقوقی دگرباشان جنسی، امروز در جایگاهی بسیار پیشرفته تر از شروع کار ما قرار دارد. حرکتی که از چهار سال پیش توسط چند فعال بدعت گذار در فضای نا امن داخل ایران و در زیرزمین های چند خانه ی گمنام آغاز شده بود امروز در صدر اخبار مربوط به ایران قرار دارد و صدای این اقلیت تحت ستم در کنار دیگر آحاد و اقلیت های ایرانی که در شرایطی مشابه به تلاش برای دست یابی به حقوق ابتدایی خود فعالیت می کنند، مطرح می شود.  این پیشرفت مدیون همکاری و حمایت افراد و سازمان هایی که در این امر ما را یاری رسانده اند و ادامه ی این حرکت نیز تنها به همین شیوه ممکن می باشد.

بازگشت به چراغ 33